Να διδάσκετε "προς αποφυγήν" στους καινούργιους Δημοσίους Υπαλλήλους μας.
31 Μαρ 2011
24 Μαρ 2011
9 Μαρ 2011
3 Μαρ 2011
1 Μαρ 2011
Το κυνήγι του... τίποτα
Όλοι τρέχουν στο... τίποτα. Κατάφεραν να κάνουν αυτό που σχεδίαζαν, πολύ πιο εύκολα απ' ότι περίμεναν και οι ίδιοι. Σταματήστε για 5 λεπτά και σκεφτείτε γιατί τρέχετε. ΝΑΙ το βρήκατε... για το τίποτα. Το ΑΠΟΛΥΤΟ τίποτα. Για την τράπεζα, για το Κράτος και για όλους αυτούς τους κάφρους που ζητούν κι άλλες θυσίες από εσάς, για τις πολυεθνικές, για τις περίφημες αγορές (κατά που πέφτουν ρε παιδιά να πάω και 'γω) και στο τέλος του μήνα έχεις 12 ώρες ελεύθερες για την πάρτυ σου (πωπω!!) και κάτι ψιλά για να μην πεθάνεις της πείνας, αφού είσαι ένα εξάρτημα στην μηχανή τους. Τα πρότυπα που σου παρουσιάζουν χάρτινα, βλακώδη και ελεεινά. Αλλά, εκεί τα πρόβατα, τα κυνηγούν λυσσαλέα και ηλίθια.
Δεν θέλω πλέον να φύγω από τον τόπο μου, όπως και αν έχει καταντήσει, αλλά θα ήθελα να ξεκουμπιστούν όλα αυτά τα λαμόγια, πριν τον κάψουν εντελώς. Αν δω ότι φτάνουμε οριακά, ε ναι, θα πολεμήσω κιόλας. Όσο ακούω γύρω μου "εγώ" ξέρω ότι δεν είναι η ώρα, όταν αρχίσουν τα εμείς ξεκινήστε να τρέχετε "λαγοί".
Δεν θέλω πλέον να φύγω από τον τόπο μου, όπως και αν έχει καταντήσει, αλλά θα ήθελα να ξεκουμπιστούν όλα αυτά τα λαμόγια, πριν τον κάψουν εντελώς. Αν δω ότι φτάνουμε οριακά, ε ναι, θα πολεμήσω κιόλας. Όσο ακούω γύρω μου "εγώ" ξέρω ότι δεν είναι η ώρα, όταν αρχίσουν τα εμείς ξεκινήστε να τρέχετε "λαγοί".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)